Μία εξερεύνηση που δεν πήγε καθόλου καλά

Μέσα στην εβδομάδα που πέρασε είχαμε δει την ανακοίνωση: η Rhodes Outdoors θα διοργάνωνε μία ημερήσια ορειβατική εκδρομή πάνω από τη Λίνδο. Συνήθως η ομάδα διοργανώνει διήμερες εξορμήσεις τα Σαββατοκύριακα, με διαμονή σε σκηνές. «Διαδρομή εύκολη και με ωραία θέα», έγραφε η αφίσα, στην οποία ήδη διαφαινόταν ότι κάτι πάει στραβά: δε συμφωνούσαν η ημέρα με την ημερομηνία (Κυριακή 24 Μαρτίου, έγραφε, αντί για Κυριακή 25). Προσωπικά ήθελα πολύ να πάω, είχα κρατήσει ότι πρόκειται για ορειβατική εκδρομή, ωστόσο αρκετός κόσμος έφτασε σίγουρος ότι πρόκειται για πεζοπορική. Δεν γνωρίζω αν μεταδόθηκε κάπως διαφορετικά από άλλα μέσα που έγραψαν για την πρόσκληση της ομάδας, γιατί ενημερώθηκα αποκλειστικά μέσω Facebook.

Η θέα από το σημείο συνάντησης, περιμένοντας τους υπεύθυνους να καταφθάσουν...

Φτάσαμε, λοιπόν, στο σημείο συνάντησης 15 λεπτά πριν τις 10:00 π.μ., πράγμα αρκετά βάρβαρο για πρωινό Κυριακής, θεωρήσαμε ωστόσο ότι άξιζε τον κόπο. Μας είχαν επιστήσει μάλιστα την προσοχή, να μην μπερδευτούμε με την αλλαγή της ώρας και αργήσουμε. Μετά από λίγο έφτασε άλλος ένας. Κανένας από τους διοργανωτές δεν εμφανίστηκε στην ώρα του. Κατά τις 10:10-10:15 εμφανίστηκε ένας, χωρίς να μας ειδοποιήσει για το τι ακριβώς συμβαίνει και άργησε ή γιατί δεν ξεκινάμε. Κάποια στιγμή πήρε το αυτί μας ότι περιμένουμε έναν Θανάση. Δεν ενημερωθήκαμε ότι κάποιους περιμένουμε, δεν ερωτηθήκαμε αν θέλουμε να περιμένουμε, δεν μιλούσαν παρά μόνο όσοι γνωρίζονταν μεταξύ τους. Τελικά αποδείχτηκε ότι τον Θανάση έπρεπε να τον περιμένουμε, γιατί αυτός θα ήταν ο οδηγός μας. Ο Θανάσης εμφανίστηκε όταν ήμασταν έτοιμοι να φύγουμε, στις 10:59, γιατί κάποιος από την παρέα του είχα μπερδέψει την ώρα! Δεν ζήτησε συγνώμη, δε συστήθηκε, δε μας χαιρέτησε, παρά μόνο μας παρότρυνε να τον χειροκροτήσουμε!

Η συνέχεια ήταν ακόμα χειρότερη. Ο Θανάσης έτρεχε μπροστά χωρίς να κοιτάζει πίσω, χωρίς να υπολογίζει το ρυθμό της ομάδας, χωρίς να έχει κανένα άγχος για το αν η ομάδα τα καταφέρνει. Υπενθυμίζω ότι η συντριπτική πλειοψηφία είχε έρθει προετοιμασμένη για πεζοπορία κι όχι για ορειβασία, οπότε μάλλον χρειαζόταν μία επιπλέον προσοχή. Κάποιος από την ομάδα ωστόσο, έκανε μέχρι κάποια ώρα αυτό που οφείλουν οι διοργανωτές, δηλαδή έμενε στα τέλος. Ο Θανάσης έφτανε πρώτος σε κάποιο σημείο, έκανε στάση για τσιγάρο και μόλις έφταναν οι τελευταίοι είχε ήδη τελειώσει το τσιγάρο του, σηκωνόταν και συνέχιζε, χωρίς να ακούει καμία από τις παρακλήσεις μας. Όσο για τις ερωτήσεις μας για το προς τα πού πάμε ήταν πολυάριθμες, αλλά απάντηση καμία. Απλά δεν απαντούσε, έκανε σαν να μην μας άκουγε. Μόνο κάποια στιγμή που μάλλον ο εκνευρισμός μας άρχισε να ξεφεύγει, μας απάντησε επιδεικτικά και με αέρα γνώστη: «Το μόνο που μπορείτε να ξέρετε είναι ότι ο βοράς είναι προς τα εδώ». Το μεσημέρι είχε αρχίσει να προχωράει αρκετά, δεδομένης και της καθυστέρησης της μία ώρας. Καθώς η ενημέρωσή μας ήταν ότι μέχρι το μεσημέρι θα έχουμε επιστρέψει, ρωτήσαμε πόσο προβλέπεται ακόμα να συνεχίσουμε. Μας απάντησε ότι έτσι όπως το βλέπει, δεν πειράζει να επιστρέψουμε και το απογευματάκι. Αποφασίσαμε 6 άτομα να φύγουμε. Δύο πιο έμπειρες κοπέλες αναγνώρισαν σημάδια από κάποιο μονοπάτι που μάλλον θα έβγαζε, αν υπολογίζαμε σωστά, πάνω από τα Βλυχά. Ο Θανάσης όχι μόνο δεν έδινε καμία πληροφορία, αλλά μας αποθάρρυνε γιατί θα ήταν λέει πολύ επικίνδυνο και φυσικά γιατί ως διοργανωτές θα όφειλαν να έρθει και κάποιος από αυτούς μαζί μας. Δεν ήρθε κανείς. Φύγαμε μόνες μας ακολουθώντας το πραγματικά πολύ πιο βατό μονοπάτι και φτάσαμε μετά από μιάμιση ώρα στα αμάξια. Σύνολο ωρών: τέσσερις.

Δεν ξέρω πραγματικά τι σχόλιο να κάνω για τη διοργάνωση αυτή. Δεν ήταν απλά κακή, ήταν επικίνδυνη. Και οι διοργανωτές πολύ αγενείς. Δεν σταματήσαμε να αισθανόμαστε ότι είχαμε παρεισφρήσει σε μία κλειστή παρέα με τα όλα της: καμία συζήτηση μαζί μας, private jokes, αδιάφορη αλλά και αλαζονική προς όσους δε γνώριζε ήδη. Ήταν σαν να τους ενοχλούσαμε. Δεν ξέρω κατά πόσο αυτό συνάδει με μία δράση που έχει ανακοινώσει σε όλη τη Ρόδο και έχει προσκαλέσει κόσμο να έρθει μαζί. Εγώ προσωπικά αποκόμισα τις χειρότερες εντυπώσεις.

Η περίεργη σπηλιά που συναντήσαμε στο δρόμο του γυρισμού.

Στο δρόμο του γυρισμού.

Ένα από τα περίεργα βραχώδη σημεία που βρήκαμε.

Advertisements
Προηγούμενο άρθρο
Επόμενο άρθρο
Σχολιάστε

7 Σχόλια

  1. Θανάσης Χριστοδούλου

     /  Σεπτεμβρίου 19, 2012

    Φωτογραφίες από την εκδρομή: http://www.facebook.com/media/set/?set=a.266346310117429.64223.150184598400268&type=3

    …μην γράψεις δεν έχω facebook κ. λπ.
    —Δεν μας λες ποια είσαι και στο διαδύκτιο πολλά γράφονται
    Θυμάμαι 1-2 μίζερες που δεν μπορούσαν να προχωρήσουν και
    δημιουργούσαν πρόβλημα στους υπόλοιπους.
    Όμως έχω συναντήσει σαν εσένα άχρηστες-ους… όταν ακολουθούν
    μικροί άνθρωποι με το 1/3 του βηματισμού σας και εσείς είστε
    μια κοινωνία μαμόθρεφτο καλά έκανες και δεν ήρθες στη συνέχεια.

    Απάντηση
    • theatereality

       /  Σεπτεμβρίου 19, 2012

      Φυσικά και έχω facebook, με βρήκες άλλωστε και έγραψες εκεί τις “ευχές” σου. Καλή συνέχεια στις εκδρομές σας, εύχομαι να σας πάνε όλα καλά, χωρίς μαμόθρεφτα να σας απασχολούν και να σας ενοχλούν.

      Απάντηση
    • απο την μικρη εμπειρια μου στο βουνο,ξερω οτι η ομαδα παει συμφωνα με τον ρυθμο του πιο αργου…προστατευει τα αδυναμα μελη και προβλεπει ειδικα την καλη ψυχηκη διαθεση.
      Ο αρχηγος-διοργανωτης ειναι ο υπευθηνος.Ειναι προτημοτερο να μην επητρεπει σε μελη να ακολουθησουν την ομαδα απο την αρχη,ελεγχοντας παπουτσια,φυσηκη κατασταση,και ψυχηκη διαθεση που θα εχει αντικτηπο σε ολο το team.Αλλα,αν εχεις ανοικτη προσκληση σε ολους,τοτε τα πραγματα περιπλεκονται..Ωσ lider πρεπει να εχεις ολο τον λαο υπο την σκεπη σου και οχι να τους απαρατας στα ορη και στα βουνα…αυτα τα ολιγα,και προσοχη στο μελον….ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΙΑΣ

      Απάντηση
      • Θανάσης Χριστοδούλου

         /  Σεπτεμβρίου 24, 2012

        Γιώργο οι κυρίες έφυγαν για να μην αργήσουν διότι δεν ξέραμε τι ώρα θα τελειώσει η βόλτα. Λόγω ανοιχτής διαδρομής χωρίς μονοπάτι, όπως όλες οι βόλτες μας όπου κι αν πήγαμε και όχι οι μιζέριες που γράφτηκαν παραπάνω.

  2. Αν χρειαζόταν να περιγράψω εκείνη την «υπέροχη» εξόρμηση, θα χρησιμοποιούσα σχεδόν τις ίδιες λέξεις. Κι αυτό γιατι αποκόμισα την ίδια κακή εντύπωση. Ήταν πράγματι μια απερίγραπτα απαράδεκτη διοργάνωση. Από την αρχή ως το τέλος φάνηκε η ανευθυνότητα, ο αντιεπαγγελματισμός και η ανωριμότητα των διοργανωτών. Ίσως το άρθρο της γράφουσας θα έπρεπε να αποτελέσει τροφή για προβληματισμό για την ομάδα και όχι βήμα για ασύντακτες αρλουμπολογίες από την πλευρά του νεαρού διοργανωτή. Αυτά τα ολίγα και από μένα… Μια εκ των «μαμόθρεφτο»

    Απάντηση
  1. Η Χρυσή Αυγή στα Κοσκινού « Me and Rhodes

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: