Στ’ Αφάντου

Η ζωή στη Ρόδο έχει αρχίσει και θυμίζει πολύ τη ζωή που θέλω να έχω. Σε ρυθμούς, σε επαφή με τη φύση, σε ελεύθερο χρόνο, σε παρέες. Μου λείπει πολύ το θέατρο, μου λείπουν και οι φίλοι μου, μου λείπει ο αδερφός μου και ο δέκα μηνών ανιψιός μου (που τον σκέφτομαι συνέχεια, σαν ερωτευμένη). Όμως είμαι αρκετά ήρεμη. Αυτό που με σόκαρε το Πάσχα στην Αθήνα, ήταν το πόσο πολύ έχω ξεσυνηθίσει το καυσαέριο. Και το πόση πολλή ώρα χρειαζόμουν για να πάω κάπου.

Παραλία Αφάντου, δύσκολα κρατήθηκα να μη βουτήξω.

Ετοιμάζομαι να πάω για τρέξιμο στην παραλία Αφάντου. Πήγαμε προχτές ένα γκρουπάκι συναδέλφων και φίλων, τρέξαμε την παραλία πέρα ως πέρα. Κάποιοι λένε ότι είναι η καλύτερη παραλία του νησιού, προσωπικά δεν ενθουσιάζομαι τόσο, αλλά η έκτασή της είναι αξιοπρόσεκτη και εξασφαλίζει ότι δε θα απλώσεις την πετσέτα σου κολλητά σε κάποιον άλλον. Έχει αυτό το υπέροχο βοτσαλάκι που δεν κολλάει πουθενά και δείχνει την καθαρότητα της θάλασσας. Επίσης, στην άκρη της παραλίας βρίσκεται η φοβερή παραλία Τραγανού, στην οποία έχω βγάλει και τη φωτογραφία που έχω στη σελίδα about. Η Τραγανού ήταν ανακάλυψη του Νοέμβρη, δεν κολυμπήσαμε τότε, αλλά έχουμε πει ότι η πρώτη μας βουτιά για φέτος θα είναι εκεί.  Πάντως, προχτές στην παραλία Αφάντου, η ατμόσφαιρα, όπως έλεγαν και τα δελτία καιρού, ήταν λίγο θολή. Αγαπημένο μου παιχνίδι-ερώτηση είναι πάντα το: πού θα ήθελες να είσαι τώρα; Αυτή τη φορά, αισθάνθηκα ότι είμαι ακριβώς εκεί που θα ήθελα να είμαι. Δίπλα από τη θάλασσα, με ησυχία και γαλήνη, με φίλους. Το αισθάνομαι ολοένα και περισσότερο αυτό στη Ρόδο. Την ευχάριστη αίσθηση να μην φεύγει το μυαλό σου σε άλλα πράγματα, να ζεις τη στιγμή, όπως λένε.

Αυτό βέβαια δε συμφωνεί με την τεράστια αδυναμία μου να μελετήσω για τις εξετάσεις που ετοιμάζομαι να δώσω, το μυαλό μου πετάει διαρκώς στις παραλίες και στις μπύρες δίπλα στο κύμα.

Επίσης, σκέφτομαι αρκετά συχνά και όχι χωρίς εκνευρισμό, το τελευταίο trendy βιντεάκι της Κατερίνας Μουτσάτσου για την Ελλάδα (I am Hellene), που για μένα συνοψίζει την κοντόφθαλμη πόρωση για τη χώρα μας, πόρωση που μας εξευτελίζει διαρκώς και θυμίζει τον γραφικό τύπο από τον Γάμο αλά ελληνικά: εμείς επινοήσαμε τα πάντα, οπότε μη μας κουνιέστε και πολύ. Είμαστε εκ προοιμίου ανώτεροι επειδή κάποτε υπήρξε η αρχαία Ελλάδα. Ελπίζω το βίντεο αυτό να μην κυκλοφορήσει πολύ στο εξωτερικό, γιατί υπάρχει πολύς κόσμος που δε σκέφτεται έτσι.

Με αυτές τις σκέψεις, λοιπόν, αναχωρώ για παραλία Αφάντου! Σήμερα έχει λιακάδα και αρκετή ζέστη. Η πρώτη βουτιά είναι κοντά…

Ήσυχο απόγευμα στην παραλία Αφάντου. Στο βάθος η Τραγανού.

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: