Στο παγκάκι

Τα posts μου έχουν μειωθεί τελευταία, ιδιαίτερα όσα έχουν να κάνουν με την κατηγορία των εκδηλώσεων. Αυτό δε συμβαίνει επειδή ξαφνικά σταμάτησαν να υπάρχουν στη Ρόδο ενδιαφέρουσες δράσεις και εκδηλώσεις, αλλά γιατί υπάρχει φόρτος εργασίας με τα σχολεία, λόγω των εορτών που ετοιμάζουμε για τη λήξη της σχολικής χρονιάς και κυρίως λόγω της μελέτης. Δεν είναι η καλύτερη εποχή για διάβασμα, όταν ο ήλιος λάμπει βασανιστικά, αλλά τι να γίνει που οι ημερομηνίες και οι προθεσμίες είναι αμείλικτες!

Σε μια μικρή βόλτα στην πόλη το Σάββατο το πρωί, που συνδύαζε δουλείες με έναν σύντομο καφέ, καθίσαμε με την Έφη στο παγκάκι μπροστά από το σιντριβάνι του Ευαγγελισμού. Το έχω φωτογραφίσει και άλλοτε αυτό το παγκάκι, πάντα κάποιος κάθεται και αγναντεύει.

Αυτή τη φορά λοιπόν, ήμασταν εμείς που καθόμασταν και αγναντεύαμε. Για αρκετή ώρα μείναμε και χωρίς να μιλάμε. Οι τουρίστες, που έχουν αρχίσει να γεμίζουν το νησί, περπατούσαν χαμογελώντας ή περνούσαν σε ποδηλατοπομπές. Χαμογελούσαμε κι εμείς. Μετά από λίγο μας έκαψε ο ήλιος και σηκωθήκαμε. Όταν είπαμε στους άλλους ότι καθίσαμε σε αυτό το παγκάκι, μας ρώτησαν μόνο, με έκπληξη: «Μα καλά, πώς το βρήκατε άδειο;»

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: