Ένα γεμάτο απόγευμα στην πόλη

Η Τετάρτη είναι πάντα μία πολύ φορτωμένη μέρα εργασιακά. Εκτός αυτού, το γεγονός ότι βρίσκεται στο μέσο της εβδομάδας την έχει φορτίσει με την κούραση των προηγούμενων (και η Τρίτη δε στερείται κούρασης), αλλά και το βάρος των επόμενων, που ακολουθούν ως το Σαββατοκύριακο. Έχω πει στους φίλους μου τις Τετάρτες να μη με ρωτάνε πώς είναι η δουλειά μου… Τα βλέπω όλα μαύρα. Ευτυχώς που υπάρχουν όμως και κάτι απογεύματα Τετάρτης σαν το χθεσινό, που αποζημιώνουν για όλη την κακοπέραση και την ταλαιπωρία των προηγούμενων ημερών, δίνοντας και κουράγιο για τις επόμενες.

Πύλη D’ Amboise. Όσες φορές κι αν έχω περάσει, πάντα σηκώνω τη μηχανή μου να την ξανα-φωτογραφήσω.

Το απόγευμα ξεκίνησε από μία επίσκεψη στην έκθεση φωτογραφίας «Πρώτη Πράξη«, την έκθεση δηλαδή των σπουδαστών του τμήματος φωτογραφίας του Cine Απόπειρα, με δασκάλα τους τη Νίκη Σπάρταλη. Να πω την αλήθεια, δεν είχα πολλές προσδοκίες από την έκθεση και πήγα κυρίως για να δω τον χώρο, που δεν ανοίγει παρά μόνο για εκδηλώσεις. Γινόταν σε κάτι αμπάρια που βρίσκονται πλάι στην πύλη D’ Amboise. Η έκθεση με εντυπωσίασε και με τις λιγοστές μου γνώσεις βρήκα πολύ καλή τη δουλειά των παιδιών που έκαναν τα πρώτα τους μαθήματα φέτος το χειμώνα. Έπιασα και συζήτηση με έναν από αυτούς και με ενημέρωσε για το πώς λέγεται το είδος της φωτογραφίας που δε μου αρέσει καθόλου (και που υπήρχε σχεδόν αποκλειστικά στην άλλη έκθεση φωτογραφίας που είχα πάει τον χειμώνα): σκηνοθετημένη φωτογραφία. Ευχαριστώ τον άνθρωπο αυτόν για την ωραία κουβέντα, τι κρίμα που δε συστηθήκαμε καν. Εκτός αυτού, η έκθεση αν και μικρή είχε πολύ ωραία οργάνωση, κατά θεματικές ενότητες, με την ίδια σειρά έκθεσης ανά δημιουργό και φυσικά με πολύ ωραίο φωτισμό, που έδινε ξεχωριστή ατμόσφαιρα στην όλη εκδήλωση. Η έκθεση θα υπάρχει μέχρι αύριο, 1η Ιουνίου.

«Πρώτη Πράξη». Μια ωραία έκθεση σε έναν ωραίο χώρο.

Και μετά από αυτό, θέατρο! Η ομάδα Τέχνη Εντός – Τεχνηέντως, παρουσιάζει το έργο της Λένας Διβάνη «Η Ωραία Θυμωμένη«. Πρόκειται για μία ομάδα ερασιτεχνική, που δουλεύει όμως με συνέχεια και συνέπεια υπό την καθοδήγηση της Σουσάνας Καρδούλια.  Όταν είχα πρωτοέρθει στο νησί είχα δει τους «Ηλίθιους» του Νηλ Σάιμον, που με είχαν ενθουσιάσει. Το ίδιο ένιωσα και με τη χθεσινή παράσταση. Παρά τα όποια λάθη, είναι από τις καλύτερες δουλειές που έχω δει από ερασιτεχνικές ομάδες και σίγουρα έχει καταφέρει να αναδείξει το καταπληκτικό κείμενο της Διβάνη, κείμενο από αυτά που σε κάνουν να ξεκαρδίζεσαι και μετά να προβληματίζεσαι. Το κοινό γελούσε πολύ κατά της διάρκεια της παράστασης και έφευγε συζητώντας έντονα για τις ερωτικές σχέσεις, που αποτελούν το θέμα του έργου. Κάπως έτσι φύγαμε κι εμείς.

Ποιοι ήμασταν οι «εμείς». Εμείς που θα πηγαίναμε στη milonga της Τετάρτης. Άτομα που είχα γνωρίσει την Παρασκευή στην practica και άτομα που γνώρισα εχθές. Οι milongas στη Ρόδο γίνονται στο Diverso, ένα μαγαζί πίσω από το Δημοτικό Θέατρο, που το είχα ακουστά για την πίτσα στον ξυλόφουρνο. Τελικά εκεί φιλοξενούνται κάθε Τετάρτη και Σάββατο οι δύο βραδιές tango, όπου συγκεντρώνονται οι τανγκέροι του νησιού. Από τη μια η παρέα, από την άλλη οι ωραίες μουσικές, φτάσαμε να χορεύουμε μέχρι τη 01:00 το βράδυ. Και ναι, εκεί οι καβαλιέροι χορεύουν τις ντάμες… Ιδού και η φωτογραφία μου, θολή-θολή, όπως αρμόζει στην γενικότερη ονειρική ατμόσφαιρα του χορού.

Milonga στο Diverso.

Advertisements
Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: