Δυο μέρες μόνο

Κι ας μας τα χάλασε λίγο η βροχή. Κι ας ταλαιπωρήθηκα πολύ για να φτάσω. Κι ας ήταν λίγο. Μία γεύση από Ρόδο ήταν απαραίτητη και απορώ γιατί ανέβαλα τόσο καιρό την επίσκεψη. Σα να μην πέρασε μία μέρα βρέθηκα στα αγαπημένα μου μέρη με τους αγαπημένους μου ανθρώπους και φυσικά δεν ήθελα να φύγω.

Ατμόσφαιρα εξαιρετικά φροντισμένη από τα μέλη της ομάδας.

Ατμόσφαιρα εξαιρετικά φροντισμένη από τα μέλη της ομάδας.

Το πρώτο βράδυ έσπευσα με λαχτάρα να επισκεφτώ την tango practica στο Πανεπιστήμιο. Χάρηκα πάρα πολύ που είδα τους φίλους με τους οποίους μοιράστηκα τόσα χορευτικά βράδια, χάρηκα πολύ και για τη θερμή υποδοχή που μου επιφύλασσαν. Φέτος το κλίμα είναι ακόμα καλύτερο και οι δραστηριότητες πιο οργανωμένες. Η ατμόσφαιρα στην αίθουσα χορού του Πανεπιστημίου ήταν τόσο όμορφη και ζεστή, που σκεφτόμουν πως χρόνια έχω να συναντήσω κάτι τέτοιο. Επιτέλους χόρεψα, μετά από πέντε μήνες απραξίας, ενώ σκεφτόμουνα πόσο μου λείπει ο χορός και πόσο θα ήθελα να συμμετέχω φέτος στις δράσεις της ομάδας.

Κρατάω επίσης στη μνήμη μου με χαμόγελο το πρωινό του Σαββάτου παρέα με την Έφη και τον Ρήγα. Βγήκαμε για καφέ στην πόλη και για μία από τις αγαπημένες μας ασχολίες, βόλτα στα μαγαζιά χωρίς σκοπό. Όχι ότι δεν ψωνίσαμε κάτι τελικά, αλλά είναι μία συνήθεια που μας αρέσει. Θυμάμαι τις άσκοπες βόλτες το καλοκαίρι στα τουριστικά μαγαζιά στο Φαληράκι, να δοκιμάζουμε όλα τα γυαλιά ηλίου και να προσπαθούμε να εντοπίσουμε το πιο άσχημο αγαλματάκι του καταστήματος. Κρατάω την κουβέντα του Σαββάτου με την Έφη, όταν πέσαμε να ρίξουμε έναν μεσημεριανό υπνάκο, αλλά τελικά μας βρήκε το βραδάκι μιλώντας. Κρατάω το Σάββατο το βράδυ στο club Viveur στην παλιά πόλη, να χοροπηδάμε σαν τα κατσίκια με την Άντζελα, το Μάνο, τον Ρήγα και την Έφη. Κρατάω τη ματαίωση της περπατάδας στην παλιά πόλη, που είχαμε προγραμματίσει για την Κυριακή το πρωί, αλλά η βροχή μας τα χάλασε. Τελικά καταλήξαμε να τρώμε σούπερ πρωινό και να τα λέμε εφ’ όλης της ύλης, για ακόμα μία φορά.

Καθώς έφευγα από τη Ρόδο, την Κυριακή το απόγευμα βγήκα στο κατάστρωμα του Blue Star για να κρατήσω μία τελευταία εικόνα της Ρόδου. Μακάρι να μπορέσω να ξαναπάω σύντομα. Πόσο το αγαπάω αυτό το νησί…

Χειμωνιάτικο, γρίζο ηλιοβασίλεμα στη Ρόδο. Θα επιστρέψω...

Χειμωνιάτικο, γρίζο ηλιοβασίλεμα στη Ρόδο. Θα επιστρέψω…

Advertisements
Προηγούμενο άρθρο
Σχολιάστε

2 Σχόλια

  1. Το Σαββατοκύριακο 16-17/2, τι σύμπτωση, έκανα και γω μικρό ταξιδάκι: ήμουν Αθήνα και πέρασα υπέροχα με την κολλητή μου…Βόλτες και περπατήματα και υπέροχα καφέ. Όσο για σένα, φαίνεται πόσο αγαπάς τη Ρόδο και πόσο όμορφα περνάς εκεί παρέα με τους φίλους σου..Χάρηκα που είδα ένα ποστ σου και αναγνώρισα και πάλι τη μπλόγκερ που ξέρει να ομορφαίνει τις μέρες της. Αυτό μου λείπει (σε συχνότητα) από το φετινό σου μπλογκ, μάλλον γιατί σου λείπει και σένα στο νέο περιβάλλον. Νομίζω όμως ότι με τον ερχομό της άνοιξης, θα εξερευνήσεις περισσότερο το νέο σου νησί και μαζί σου και μεις.
    Να περνάς καλά!

    Απάντηση
    • theatereality

       /  Φεβρουαρίου 23, 2013

      Κάπως, λοιπόν, φαίνεται πως έχω απαντήσει σε εκείνη την ερώτησή σου για την Κω. Σε ευχαριστώ πολύ. Είδες πόσο ωραίες είναι οι αποδράσεις;

      Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: