Τέλος εποχής ;

Την Κυριακή το πρωί τα μπέρδεψα κανονικά. Ξύπνησα και νόμιζα πως ήμουν στο σπίτι μου στη Ρόδο και θα πήγαινα για μπάνιο στην Τραγανού. Ήταν μόλις η δεύτερη ημέρα που ξύπνησα χωρίς να έχω καμία υποχρέωση μπροστά μου και ο οργανισμός μου είχε μπει σε πρόγραμμα διακοπών. Φαίνεται πως έχω συνδέσει για πάντα την αίσθηση της χαλάρωσης με εκείνες τις μέρες του περσινού καλοκαιριού. Και να ‘μαι, λίγες μέρες πριν την επιστροφή στον Πειραιά, να πακετάρω για ακόμα μία φορά τα πράγματά μου και να σκέφτομαι ακατάπαυστα.

Εδώ και λίγο καιρό έχω αρχίσει να συνειδητοποιώ πως μπορεί να μην επιστρέψω ποτέ στη Ρόδο, τουλάχιστον ως κάτοικος. Πως κάτι από αυτόν τον κύκλο έχει κλείσει και αδυνατώ και να καταλάβω πλήρως τι είναι αυτό. Δύο μέρες πριν ταξιδέψω στη Ρόδο την τελευταία φορά, ο Ρήγας μου τηλεφώνησε και μου είπε πως το Σαββατοκύριακο που θα ήμουν εκεί θα ξενοίκιαζε και το σπίτι. Αιφνίδια απόφαση. Ομολογώ πως σοκαρίστηκα. Δεν είχα σκεφτεί πως η αυλή μου, που συνέχιζα ναι αισθάνομαι δική μου μέσω του Ρήγα, θα έπαυε να υπάρχει. Ότι πλέον θα περνούσε έξω από την πόρτα και δε θα είχα κανένα δικαίωμα να μπω μέσα. Θυμήθηκα όλες εκείνες τις φορές που ανοίξαμε ταυτόχρονα τα παράθυρα λέγοντας καλημέρα, όλα εκείνα τα πρωινά που πίναμε καφέ κάτω από τη λεμονο-νερατζιά, τα μαγειρέματα και τραπεζώματα στην αυλή, το αυτοσχέδιο θερινό σινεμά μας, τα λουλούδια που αυξάνονταν καθώς ο Ρήγας φρόντιζε ολοένα και περισσότερο την αυλή. Εκτός από τον Ρήγα, έχει έρθει και η σειρά της Έφης να ξενοικιάσει το σπίτι και να μετακομίσει πίσω στην Αθήνα, μετά από δύο χρόνια στη Ρόδο. Τα άμεσα φιλικά σπίτια τελείωσαν. Τα σπίτια μέσα στα οποία έχω τις καλύτερες αναμνήσεις. Μένει ο φιλικός κύκλος που δημιούργησα στο νησί και πάντα με υποδέχεται με χαρά. Τι μου είναι αρκετό για να προτάξω την διαμονή μου στη Ρόδο έναντι ενός άλλου μέρους; Μήπως οφείλω να προσπαθήσω να είμαι πιο κοντά στη «βάση» μου;  Τι ρίσκο αντέχω να πάρω για την επόμενη χρονιά;

Το θέμα είναι πως μία ακόμα σχολική χρονιά τελείωσε κι ανήκω πια κι εγώ στον κύκλο των ανθρώπων που μετράνε την αρχή και το τέλος του έτους με βάση τη λειτουργία των σχολείων. Σκέφτομαι πόσα πράγματα στη ζωή έχουν τελειώσει, συνήθειες που όριζαν κάποτε τον εαυτό μου. Μερικές φορές, στιγμιαία, επικρατεί ένα άγχος, ένα σφίξιμο για μερικά δευτερόλεπτα, καθώς με κεραυνοβολεί η σκέψη: θα μπορέσω ποτέ να ξανακάνω κάποια από αυτά που με γεμίζουν ευτυχία; Επειδή ξέρω πως η απάντηση είναι αρνητική, η καρδιά μου παγώνει. Ξέρω επίσης πως θα έρθουν καλύτερες στιγμές ακόμα, όπως και έχουν έρθει άλλωστε, αλλά ξέρω πως δύσκολα θα ξανανοίξουμε τα παράθυρα ταυτόχρονα με τον Ρήγα, με το χαμόγελο στα χείλη. Όπως ξέρω πως δύσκολα θα μπορέσω να σηκώσω το τηλέφωνο και να πάρω τον Κώστα να πάμε να αράξουμε στο παγκάκι της παραλίας της Κω.

Δύσκολοι οι αποχωρισμοί. Πόρτες που πια δεν μπορείς να ανοίξεις και μέσα μένει ένας παλιός εαυτός σου που αγαπούσες.

.

.

Advertisements
Σχολιάστε

10 Σχόλια

  1. Μια από τα ίδια, χαιρετισμούς από το Μόντε Σμιθ

    Απάντηση
  2. Natassa

     /  Ιουλίου 1, 2013

    Καλημέρα Μάρθα!
    Δύσκολο είναι να φεύγουν φίλοι από έναν τόπο, τον οποίο έχεις συνδέσει με τα πρόσωπά τους. Σε καταλαβαίνω τόσο (και με αγγίζει), όταν μιλάς για την αυλή,στην οποία πια δε θα μπορείς να μπεις μέσα. Οι αλλαγές όμως είναι τόσο πολύ μέρος της ζωής μας. Ειδικά στην εκπαίδευση, βλέπουμε/θα δούμε από δω και πέρα πολλές….
    Αυτό που βοηθά εμένα σε ανάλογες περιπτώσεις (και το συστήνω) είναι να σκέφτεται κανείς πρακτικά και να κάνει ερωτήσεις στον εαυτό του.
    Θα ρωτούσα πχ 1)Υπάρχει περίτττωση του χρόνου να δουλέψω, αν βάλω στην αίτηση μου Ρόδο/Δωδακάνησα/ Αθήνα/Πειραιά/Γιβραλτάρ; (ας βάλουμε και λίγο χιούμορ, αλλιώς αυτές οι αγωνίες δεν παλεύονται). 2)Θα περάσω καλά πχ στη Ρόδο, έστω και χωρίς τους στενούς φίλους μου;
    Και άλλες ερωτήσεις, τις οποίες εσύ θα είχε νόημα να κάνεις, γιατί το θέμα αφορά εσένα.

    Καλή δύναμη σε όσα κάνεις και καλό καλοκαίρ!
    Νατάσσα

    Απάντηση
  3. Natassa

     /  Ιουλίου 1, 2013

    Α, ξαναδιαβάζοντας το μήνυμά μου βλέπω ότι αλλού έφαγα γράμματα, αλλού τα πολλαπλασίασα….Δεν πειράζει,δεν αλλοιώνεται πουθενά το νόημα…Η ομορφιά του τυχαίου και του λάθους!
    Φιλιά!

    Απάντηση
    • theatereality

       /  Ιουλίου 2, 2013

      Δεν ξέρω πόσο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι δεν κατάλαβα ούτε τα γράμματα που λείπουν, ούτε αυτά που πολλαπλασιάστηκαν. Αυτές οι σκέψεις έχουν στήσει χορό μες στο κεφάλι, Νατάσσα. Ευχαριστώ πολύ για το μύνυμά σου και για τη συνεχή επικοινωνία σου. Άλλωστε, πού ξέρεις, του χρόνου μπορεί να είμαι κάπου στην Κρήτη και να γνωριστούμε…

      Απάντηση
  4. Μάρθα,
    είδα σήμερα τις προσλήψεις αναπληρωτών της ειδικότητάς σου.
    Συγχαρητήρια για τη θέση σου στην Αργολίδα! Είναι σπουδαία είδηση ότι προσλαμβάνεται κάποιος υπό τις φετινές συνθήκες. Όμορφο και το Ναύπλιο…

    Σου εύχομαι καλή σχολική χρονιά και καλή παραμονή στον νέο τόπο. Ένας νέος τόπος για να ανακαλύψεις εσύ και εμείς μαζί σου!

    Φιλικά,
    Νατάσσα

    Απάντηση
    • theatereality

       /  Σεπτεμβρίου 30, 2013

      Νατάσσα, σε ευχαριστώ! Ευτυχώς πηγαίνω σε ένα πολύ ωραίο μέρος πάλι! Νομίζω όμως πως θα καταντήσω γραφική αν κάνω και meandnafplio… Αν όμως το αποφασίσω (και το meandrhodes από μία ασίγαστη ανάγκη που με έτρωγε ξεκίνησε), θα σε ειδοποιήσω! Καλό χειμώνα να έχουμε!

      Απάντηση
  5. Μάρθα,
    καθόλου γραφική δε θα γίνεις. Απλά νομίζω ότι, αν έχεις την ανάγκη/την επιθυμία να συνεχίσεις να έχεις μπλογκ, ήρθε ίσως ο καιρός να αλλάξεις όνομα στο μπλογκ σου και να μην παίρνει την ονομασία του τόπου στον οποίο ζεις.Θα μπορούσε να είναι ενιαίο και συνεχές, ανεξαρτήτως του τόπου της προσωρινής ή μόνιμης κατοικίας σου. Θα είσαι εσύ μέσα σε αυτό, οι περιπλανήσεις σου ή ό,τι άλλο σκεφτείς. Για παράδειγμα, δεν μπορώ να φανταστώ ότι δεν πήγες ούτε μια εκδρομή το καλοκαίρι. Κι όμως, δεν την μοιράστηκες μαζί μας (αν φυσικά το ήθελες κάτι τέτοιο), γιατί δεν ταίριαζε με το λήμμα «Κως» ή «Ρόδος».

    Ό,τι κι αν αποφασίσεις, εύχομαι τα καλύτερα! Και χαίρομαι που σε γνώρισα, μέσα από τις βόλτες σου, έστω και ως εδώ.

    Πολλές όμορφες στιγμές να έχεις στο υπέροχο Ναύπλιο!

    Απάντηση
  6. theatereality

     /  Οκτώβριος 16, 2013

    Νατάσσα, για σένα. http://toposentosblog.wordpress.com/

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: