Ηλιοβασίλεμα στην παραλία Αφάντου

Αυτή τη φορά τη βόλτα ήταν μοναχική. Βέβαια, όταν πάω για τρέξιμο μόνη δε σημειώνω τις ίδιες επιδόσεις με αυτές που κάνω όταν τρέχουμε παρέα με τους άλλους «αθλητές». Απόδειξη το ότι συνήθως φορτώνω το κινητό με νέες φωτογραφίες από τη διαδρομή. Σήμερα αφοσιώθηκα στο να φωτογραφίζω το δειλινό στην παραλία. Ιδού το αποτέλεσμα.

Αποχαιρετώντας τη μέρα…

…ήσυχα…

…και ήρεμα.

 

Advertisements

Σκόρπιες σκέψεις και ουράνια τόξα

Σήμερα μηδένισα το κοντέρ και μέτρησα πόσα χιλιόμετρα απέχει η πλατεία του χωριού όπου παρκάρω, από την είσοδο του γκολφ Αφάντου όπου αφήνω το αμάξι για να τρέξω. Ο μετρητής έδειξε ότι σε κάτι λιγότερο από 20 λεπτά διανύω ολοστρόγγυλα 14 χιλιόμετρα. Θυμήθηκα τα 17 χιλιόμετρα που διένυα κάποτε για να πάω από τη Νίκαια στον Χολαργό, πάνω-κάτω 50 λεπτά μέσα στο αμάξι. Και τι λεπτά. Εκνευρισμού, κίνησης, πρώτη-νεκρά και όλα αυτά ποτισμένα από την ερωτική αγωνία να δω τον άνθρωπο που με περίμενε στο βόρειο προάστιο. Θυμάμαι κι εκείνη τη φορά, πολύ αρχή της ερωτικής ιστορίας ακόμα, που ο άνθρωπος από τον Χολαργό έκανε την αντίστροφη διαδρομή για να έρθει να με συναντήσει στον Πειραιά και μου έστελνε κάθε λίγο sms, μετρώντας ανάποδα τα χιλιόμετρα που έμεναν μέχρι να φτάσει. Όταν έφτασε, από τον ενθουσιασμό του και τη λύτρωσή του, πέταξε τα κλειδιά από το πεζοδρόμιο στο μπαλκόνι του πρώτου ορόφου όπου τον περίμενα. Μου ήρθαν σχεδόν κατακούτελα, όπως και εκείνος ο έρωτας.

Καθώς έφευγα από το χωριό, ανηφορίζοντας τις στροφές προς τη Ρόδου-Λίνδου, είδα ένα ακόμα ουράνιο τόξο. Δεν είχε βρέξει, ούτε είχε ιδιαίτερη υγρασία σήμερα. Δεν ξέρω πώς προέκυψε αυτό το ουράνιο τόξο. Σκεφτόμουν πόσο σπάνιο είναι να δει ουράνιο τόξο ένας κάτοικος Αθηνών, Πειραιώς και περιχώρων. Δε θυμάμαι πότε είδα για τελευταία φορά όσο ήμουν στην πρωτεύουσα, ίσως να ήμουν και παιδί. Εδώ ήταν το τρίτο που βλέπω και σίγουρα το πιο έντονο. Δυστυχώς δεν κατάφερα να κατέβω και να το φωτογραφήσω, γιατί δεν μπορούσα να σταματήσω πάνω στις στροφές, άσε που χαζεύοντάς το κόντεψα να πέσω πάνω σε δύο μοτοσυκλετιστές που κατέβαιναν στο αντίθετο ρεύμα. Ανεβάζω λοιπόν φωτογραφία από το πρώτο εκείνο ουράνιο τόξο που είχα δει στο σχολείο, στις αρχές της χρονιάς.

Αντάρα στ’ Αφάντου

Τις τελευταίες ημέρες, από το μεσημέρι και μετά σκοτεινιάζει και πιάνει αέρας. Θέλαμε και χτες να πάμε για τρέξιμο, αλλά ψιλόβρεχε και δεν το ρισκάραμε. Σήμερα ήταν λίγο πιο φωτεινά και κατεβήκαμε στη γνωστή παραλία. Από ψηλά ήδη, η θάλασσα φαινόταν ανταριασμένη και με περίεργο χρώμα: μέσα βαθύ μπλε και έξω καταγάλανη. Φοβερή υγρασία, όμως και πάλι ωραία ήταν. Άλλες εικόνες από την παραλία.

Μες στη φοβερή υγρασία, μακρυά ο Αρχάγγελος.

Και το βλέμμα προς την άλλη πλευρά. Στο βάθος η Τραγανού.

Ξαφνική εισβολή.

Εκλογές λοιπόν

Η φίλη μου η Ειρήνη μού ζήτησε να ανεβάζω αν μπορώ στο blog κάθε μέρα κάτι, έστω μικρό. Δεν ξέρω αν μπορώ, καθότι δεν αισθάνομαι ότι έχω κάθε μέρα υλικό ή υλικό που να αξίζει να ανέβει. Ωστόσο, όπως και να το κάνουμε, το να έχεις ένα blog είναι κίνηση εγωκεντρική και ψυχοθεραπευτική ταυτόχρονα και με όλα αυτά που γίνονται θα ήθελα σήμερα να ανεβάσω κάτι, έτσι γιατί έχω blog και μπορώ.

Εκλογές λοιπόν… Με την αγωνία μας να χτυπάει κόκκινο. Ταυτόχρονα βέβαια και με σκέψεις αγχολυτικά ισοπεδωτικές: αφού δεν μπορώ να κάνω κανένα σχέδιο, ακόμα και για το πολύ-πολύ άμεσο μέλλον, γιατί να αγχωθώ; Υπερ-απλουστευτικό μεν, καθησυχαστικό δε.

Σήμερα, λοιπόν, ας βάλω λίγες ακόμα φωτογραφίες από την παραλία Αφάντου. Αν έχετε καταλάβει οι βόλτες εκεί έχουν αντικαταστήσει την Καλλιθέα σε συχνότητα, γιατί προσφέρεται περισσότερο για αθλητικές δραστηριότητες και βόλτα.

Θα παραμείνω κλεισμένη στο σπίτι για λίγες ημέρες ακόμα, λόγω των επερχόμενων εξετάσεων εισαγωγής σε ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα που με ενδιαφέρει (και για το οποίο επίσης έχω την αίσθηση ότι δεν πρέπει να αγχωθώ). Νομίζω ότι μετά θα ξεχυθώ στους δρόμους και στις παραλίες και θα προκύψουν πολλά νέα posts.

Νωρίτερα τον Μάιο, βρήκα αυτές τις «καρδιές από πέτρα» στην άμμο.

Η μοναχική μου ομπρέλα, Δευτέρα 7/5/2012, πρωί.

Και λίγη γκρίνια: υπέροχο μέρος η παραλία Αφάντου, για να αφήσεις τα σκουπίδια σου…

 

Αρέσει σε %d bloggers: