Πρωτομαγιά στου Φουντουκλή

Η ιδέα ήταν πολύ συγκεκριμένη και την υπερασπίστηκαν με επιμονή. Να πάμε να ψήσουμε στου Φουντουκλή. Έχει ψησταριές χτισμένες ο δήμος (Καμίρου). Αγόρασαν τα πολλά και παντός είδους κρέατα, αγόρασαν τα συνοδευτικά, αγόρασαν τα πλαστικά σερβίτσια. Φύγαμε πρωί-πρωί για να προλάβουμε ψησταριά ελεύθερη και χώρο να στρώσουμε. Όλα πήγαν καλά. Η ομπρέλα στήθηκε για να σκιάζει τον πάγκο μας, ενώ επιλέχθηκε τελικά μια αυτοσχέδια ψησταριά πάνω σε πέτρες.

Προετοιμάζοντας την ψησταριά. Στο βάθος συνάδελφοι στο ψήσιμο.

Το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου Φουντουκλη και τα καταπράσινα πέριξ του τα είχα εντοπίσει από πριν τα Χριστούγεννα, όμως δεν τα είχα δει σε τέτοια «αξιοποίηση». Ο κόσμος που είχε έρθει να ψήσει και να γιορτάσει την Πρωτομαγιά εκεί ήταν πραγματικά πολύς. Σε ορισμένα σημεία έφτανε να είναι ενοχλητικό, όμως φαίνεται πως εμείς είχαμε επιλέξει το σωστό, ήταν αρκετά ήσυχα  και ευρύχωρα. Σε ένα καθησυχαστικά γνωστό παιχνίδι ρόλων, οι μπαμπάδες ψήνανε, οι μαμάδες συζητούσαν και ετοίμαζαν τα συνοδευτικά πιάτα και τα παιδιά έπαιζαν. Αρκετοί ξάπλωσαν στις σκιές των δέντρων. Οι παρέες χαλάρωναν. Τα παιδιά λέγαν πως άλλες φορές που είχαν περάσει από το σημείο, Κυριακές που ο κόσμος θα μπορούσε να βγαίνει επίσης εκδρομή και να ψήνει, δεν ήταν κανείς.

Το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου Φουντουκλή χρονολογείται από τον 15ο αιώνα. 

Το ίδιο το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου Φουντουκλη (για το οποίο δηλώνω αδυναμία αυτή τη στιγμή να εντοπίσω την προέλευση του ονόματος, άρα επιφυλάσσομαι για κάποιο επόμενο post), χρονολογείται από τον 15ο αιώνα και δέχτηκε αρκετές επισκέψεις, όχι μόνο από τους τριγύρω ψήστες, αλλά και από γκρουπ τουριστών που κατέφθαναν με πούλμαν και αφού θαύμαζαν τις καπνισμένες τοιχογραφίες του, δροσίζονταν στην τρεχούμενη πηγή του. Όταν είχα βρεθεί στο ίδιο μέρος για πρώτη φορά, μοναδική επισκέπτης τότε, ο περιβάλλον χώρος που τώρα φιλοξενούσε τις παρέες ήταν γεμάτος παγόνια. Τα παγόνια την Πρωτομαγιά είχαν κρυφτεί στο δάσος και έσκουζαν κάθε λίγο, απαιτώντας ίσως την ηρεμία τους και περιμένοντας να λήξει η γιορτή.

Το ψήσιμο πέτυχε, η παρέα χαλάρωσε, ήπιε τον καφέ της και άρχισε και αθλητική δραστηριότητα, πότε βόλεϋ, πότε ποδόσφαιρο.. Όσο για μένα πέρασα όλη την ώρα χαλαρώνοντας ξαπλωμένη στον μουσαμά κάτω από τα δέντρα, με σοβαρότερο καθήκον να διώχνω τα μυρμήγκια που περπατούσαν πάνω μου. Χαλάρωση. Όσο περνούσε η ώρα ο κόσμος αραίωνε και μόλις έπεσε ο ήλιος πίσω από το βουνό, στο πίσω μέρος της εκκλησιάς στήθηκε αυτοσχέδιο ματς από τα πιτσιρίκια. Ένα ματς που τα είχε όλα, πάθος, τακτικές και πορωμένη εξέδρα από μπαμπάδες και παππούδες.

Όταν έφτασε η ώρα να φύγουμε είχα ήδη χαλαρώσει αρκετά. Οδηγούσα προς τα πίσω κοιτώντας τις αστραπές που διαγράφονταν στον ορίζοντα πάνω από τη Ρόδο. Με τις πρώτες ψιχάλες διαπίστωσα ότι έχω ροδοκοκκινήσει από τον ήλιο.

Φουντουκλή cup!

.

Αρέσει σε %d bloggers: